Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

eTwinning: Μια Υπέροχη Περιπέτεια - A Wonderful Adventure


"Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να μάθεις: μέσα από τη δράση! Ό,τι χρειαζόταν να μάθεις, σου το έμαθε το ταξίδι".
There is only one way to learn: through action! The journey has taught you all you needed to know".

Αποφάσισα να ακολουθήσω το Καραβάνι του eTwinning πριν 4 ακριβώς χρόνια, γνωρίζοντας μόνο λίγα πράγματα για το ταξίδι και σχεδόν τίποτα για τον προορισμό. Με ελάχιστες αποσκευές βούτηξα στον μαγικό κόσμο των συνεργατικών εργαλείων και της τεχνολογίας με μόνο εφόδιο την Ευνοϊκή Αρχή, που συνοδεύει κάθε νέο ξεκίνημα, και πολύ ενθουσιασμό.

Σ'αυτή τη διαδρομή ανακάλυψα πολλούς θησαυρούς:


🌟 την εργατικότητα και φαντασία των μαθητών όταν δεσμεύονται για έναν στόχο

🌟 την ευρηματικότητα και ανεξάντλητη έμπνευση των συνοδοιπόρων-συνεργατών

🌟 την πίστη ότι αυτό που γίνεται με αγάπη, θέληση και εντιμότητα θα βρει τον τρόπο να ενώσει διαφορετικές αντιλήψεις.

Ο Πρώτος Σταθμός αυτού του Καραβανιού είναι μια Όαση μετά από δύσκολο ταξίδι.

Ανακουφισμένη και ικανοποιημένη που κατάφερα να φτάσω εδώ, μπορώ για λίγο καιρό να ξαποστάσω και να αποτιμήσω το ταξίδι μου:
όπως όλες οι περιπέτειες, το σημαντικότερο δώρο τους είναι η ίδια η εμπειρία και οι φίλοι που κερδίζεις στη διαδρομή!



Έργο 1: Δημιουργοί Κόσμων - Η Βιβλιοθήκη στο Σχολείο

Εθνική Ετικέτα Ποιότητας 17.08.2016 National Quality Label


Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας  22.11.2016  European Quality Label


Έργο 2: Οι Παροιμίες στην Ευρώπη

 
Εθνικές Ετικέτες Ποιότητας  17.08.2016  National Quality Labels

Ευρωπαϊκές Ετικέτες Ποιότητας 22.11.2016 European Quality Labels


Συγχαρητήρια! Το σχολείο σας βραβεύθηκε με την Ευρωπαϊκή Ετικέτα Ποιότητας για την τελειότητα της εργασίας σας στο έργο eTwinning "Creators of Worlds - The Library in the school" και στο έργο eTwinning "Proverbs in Europe" . Αυτό σημαίνει πως η εργασία σας, η εργασία των μαθητών και του σχολείου σας έχει αναγνωριστεί στο  υψηλότερο Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Thank you all!
Thank you, Braino!

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Η Ιστορία μέσα μας - The History within us


Κάποτε θα ταξιδέψω εκεί, στα μέρη που η φωτιά κατάπιε, μαζί με τα όνειρα, το παρόν και το μέλλον χιλιάδων οικογενειών, μαζί και της δικής μου. Έμαθα για την ιστορία της καταστροφής μέσα από τις διηγήσεις του παππού και βίωσα την κουλτούρα εκείνου του ελληνισμού μέσα από τους τρόπους και τις ιδέες που έφερε εκείνος μαζί του. Όσα βιβλία κι αν διαβάσω για τα γεγονότα του 1921-22, τίποτα δεν θα είναι τόσο ζωντανό όσο η ιστορία που φέρω μέσα μου... 




One day I will travel there, to the places where fire, along with the dreams, swallowed the present and future of thousands of families, including my own. I learned about the history of the catastrophe through my grandpa's narrations and felt in my bones the culture of those Greeks through the manners and ideas he brought with him. No matter how many books I read about what happened in 1921-22, nothing will be more alive than the history I carry within...




Η Κυρά της Σμύρνης
του Θάνου Κονδύλη 

...είναι κομμάτι εκείνης της ιστορίας. Ξεκίνησε το ταξίδι του στα ασφαλή νερά του Δεύτερου Καναλιού μου, με κατευόδιο τα όμορφα λόγια και τις εικόνες της Ινώς:




Κάθε φορά που κρατώ στα χέρια μου ένα βιβλίο που το θέμα του έχει να κάνει με τη Σμύρνη και την καταστροφή της, είμαι πάντα σίγουρη πως κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης,  η συναισθηματική φόρτιση  λόγω της φύσης του περιεχομένου,  θα είναι τεράστια. Ένα τέτοιο θέμα  σχεδόν καταφέρνει την ψυχική αποδυνάμωση των αναγνωστών…

Το ίδιο συνέβη και με την Κυρά της Σμύρνης του Θάνου Κονδύλη. Ένα βιβλίο που το διάβασα σχεδόν απνευστί και που η ηρωίδα του αποδείχτηκε ηρωίδα με την κυριολεκτική σημασία της λέξης!

Στο πρόσωπο της Κυράς της Σμύρνης καθρεφτίζονται όλες οι γυναίκες που μέχρι πριν την καταστροφή ζούσαν μια όμορφη ζωή συνυπάρχοντας σχεδόν αρμονικά με τους Τούρκους, σε μια πόλη που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως το Παρίσι της εποχής, έχοντας άφθονα πλούτη, ανέσεις, ανέμελη ζωή.
Και ξαφνικά ανατράπηκαν και χάθηκαν τα πάντα… Σίγουρα τα λόγια πάντα θα είναι πολύ φτωχά, για να περιγράψουν τις εικόνες και να αποδώσουν το μέγεθος της φρίκης που έζησαν οι Έλληνες το 1922. Τι αποθέματα ψυχής έπρεπε να έχουν οι επιζήσαντες, ώστε να ξαναρχίσουν τη ζωή τους απ’ την αρχή, είτε στη Σμύρνη, είτε στην Ελλάδα.  Πώς να χωρέσει ο νους τόση δυστυχία και τόσο πόνο!

Αυτός ο τόπος έχει αφήσει τα αποτυπώματά του ανεξίτηλα στις ψυχές χιλιάδων ανθρώπων. Σκηνές που  τυπώθηκαν  σε ένα βιβλίο… Το βιβλίο της ζωής τους!  Ιερό κειμήλιο προς τους απογόνους τους…
Μέσα από αυτή την τραγικότητα, αναδεικνύεται η ανάγκη για πανανθρώπινη ειρήνη! Και αν όπως λέγεται  η Ιστορία επαναλαμβάνεται, ας ευχηθούμε να μην συνοδεύεται από  αποτρόπαιες και φρικιαστικές πράξεις  τέτοιου μεγέθους …
                                                                                                                   
 Μπραϊνώ  Μαθηνού
                                                                                                                             
8/11/2016
Υ.Γ. Το βιβλίο παραμένει στη Σκιάθο και  παραδίδεται στη  Μάγδα.


The Lady of Smyrna
by Thanos Kondylis

...is part of that time in history. It started its journey in the safe waters of my Second Canal, having Ino's beautiful words and pictures as a farewell...






Every time I hold a book in my hands which has to do with the catastrophe of Smyrna, I am always certain that, while reading it, my emotional charge will be huge due to the nature of its content. Such a subject matter nearly achieves the psychological debilitation of the readers...
Such is the case with The Lady of Smyrna by Thanos Kondylis. A book which I read with one breath and whose female character proved to be a heroine in the real meaning of the word!

On the face of the Lady of Smyrna are reflected all those women, who, before the catastrophe, lived a beautiful life co-existing almost harmoniously with the Turks, in a city deservedly called the Paris of the east, having abundant wealth, comforts and a carefree lifestyle. And, all of a sudden, all this was overturned and gone forever... The words surely will always be poor to describe the magnitude of horror experienced by the Greeks in 1922. What stock of soul strength was needed to start all over again from scratch, whether in Smyrna or Greece! How can the mind fit such misfortune and pain!

This place has left indelible scars on the souls of thousands of people. Scenes printed in a book... the book of their lives! A sacred heirloom for their off-spring...From within this tragedy surfaces the need for universal peace! And if history repeats itself as they say, let us wish it is not accompanied by hideous and atrocious deeds of such magnitude...

Braino Mathinou
8/11/2016

PS: The book remains in Skiathos and is handed over to Magda.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Πώς χάθηκε η μαγεία του κόσμου; - How was magic of the world lost?


Κάποτε ο κόσμος μας ήταν ένα μέρος μαγικό...
κάποτε... τότε που ο άνθρωπος ένιωθε 
κομμάτι της φύσης και κοιτούσε με δέος
τον ουρανό και τη θάλασσα...

Αν απλώσουμε το βλέμμα, αντί να προχωράμε 
κοιτώντας κοντά ή κοιτώντας τον εαυτό μας
στους καθρέφτες, στις βιτρίνες, 
στις αυτο-φωτογραφίες (selfies)...
ίσως επανακτήσουμε τη μαγεία και ίσως
μπορέσει να μεγαλώσει η ψυχή μας.

Τα μάτια μας μπορούν να χωρέσουν ένα ευρύτερο πεδίο θέασης,
που να περιλαμβάνει βουνά, θάλασσες, ουρανούς , δέντρα...
και όμως, εμείς μαθημένοι και σταθεροποιημένοι
στους τρόπους μας, περιορίζουμε αυτό το χάρισμα
σε ένα πολύ μικρό κύκλο όρασης...

Ένα χάρισμα που έχουν όλοι οι άνθρωποι,
να μπορούν να κοιτούν ψηλά και μακριά
τον ουρανό και τον ορίζοντα...
να έρχονται σε επαφή με τη φύση τους και το σύμπαν.

Ένα χάρισμα που από μόνο του,
χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια, είναι ικανό
να δώσει γαλήνη στην ψυχή και
να επιτρέψει να επανακτήσουμε τη μαγική επαφή
με την εσωτερική μας φωνή...

...αρκεί ένα βλέμμα... πέρα μακριά...
πέρα ψηλά...
προς ένα ηλιοβασίλεμα...
προς ένα δέντρο που λυγίζει στον άνεμο,
όπως οι δύο ευκάλυπτοι που λικνίζονται 
έξω από το παράθυρο
σαν τεράστιες βεντάλιες...


Our world was a magical place once...
once, when man felt part of nature
and gazed with awe at the sky and the sea...

If we open up our gaze, instead of looking close
or looking at ourselves in mirrors, in shop windows,
in our self-photographs...
then we might regain that magic and 
our soul might grow larger.

Our eyes can cover a wider range of sight,
which could include mountains, seas, skies, trees...
yet, trained and fixed in our ways, we narrow this gift
to a very small circle of vivion...

A gift which all people possess,
to be able to look high and beyond
at the sky and the horizon...
to come in contact with their nature and the universe.

A gift which in its own, with no special effort,
is able to give peace to the soul and allow us 
to regain that magical contact 
with our inner voice...

...all it takes is a a gaze... far ahead... far high...
at a sunset... at a tree swinging with the wind...
like the two eucalyptus trees that sway
outside my window...
like gigantic fans...