Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

Κάποιος γιορτάζει... - Someone is celebrating...




Διάφανο δειλινό  
Tranparent sunset

by ©phildask






Η ιδέα της σημερινής επετειακής ανάρτησης ανήκει στην Ινώ.
Κλείνοντας έναν χρόνο ζωής, το Χορεύοντας με τις Λέξεις αφήνεται να απαντήσει στις εύστοχες ερωτήσεις της, για να καταγράψει τις προσδοκίες, τα όνειρα και τα "απώτερα κίνητρα" αυτού του χορού.

The idea of today's anniversary post belongs to Ino.
Completing one year of existence, Dancing with Words is let loose to answer her pointed questions, in order to document the expectations, dreams and "ulterior motives" behind this dance.

_____________________________________________

ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ …

Η γενέθλιος ημέρα  έχει  ξεχωριστή βαρύτητα! Σηματοδοτεί την αρχή της φυσικής μας παρουσίας και την ανά έτος σωματική και πνευματική μας εξέλιξη.
Σε κάθε μας επέτειο χαιρόμαστε, σκεφτόμαστε, προβληματιζόμαστε, κάνουμε απολογισμούς, θέτουμε στόχους…

Ημέρα γενεθλίων και η σημερινή, όχι για κάποιο φυσικό πρόσωπο, μα για το blog της Βασιλικής!
Ένα blog που είχα την τύχη και τη χαρά να το γνωρίσω από τη γέννησή του και που σεμνά και διακριτικά προσπαθούσε  να βρει μια ξεχωριστή θέση στο διαδίκτυο. Μπορώ να πω με σιγουριά πως μέσα σε έναν χρόνο έχει κερδίσει την εκτίμηση, τον σεβασμό μας, μα και μια θέση στην καρδιά μας!

Σήμερα πέρα από τις ευχές, θα θέσω στη Βασιλική κάποιες ενδεικτικές ερωτήσεις που στοχεύουν σε μια μικρή ανίχνευση της προσωπικότητάς της.
Παίρνοντας, λοιπόν,  αυτόκλητα ρόλο δημοσιογράφου, αρχίζουμε…

  1. Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με το μπλόγκινγκ; Προέκυψε ξαφνικά;

Ζύμωνα  την ιδέα ενός προσωπικού ιστόχωρου αρκετό καιρό πριν την απόφαση να την πραγματοποιήσω, αλλά, όπως με πολλά πράγματα που έχουμε στα σκαριά, χρειαζόμουν εκείνη τη μικρή παρότρυνση για να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή και να στήσω το ψηφιακό μου «σπίτι».

Πολλές φορές, όταν κολυμπάμε σε άγνωστα νερά, αρκεί η φωνή κάποιου που εμπιστευόμαστε για να διώξει την ανασφάλεια και να μας κάνει να πάμε παρακάτω. Αυτή η φωνή ήταν της κυρίας Βασιλικής Παπαϊωάννου (Σχολικής Συμβούλου ΠΕ06, Ν. Μαγνησίας), την οποία ευχαριστώ για την ενθάρρυνση και τη στήριξη.

Ήταν και η Ιδέα της ΕλεύθερηςΒιβλιοθήκης που με «χτύπησε» πέρυσι τέτοιον καιρό, με τα Ταξιδιάρικα Βιβλία μου να ανυπομονούν να αρχίσουν την περιπέτειά τους.

Η Ινώ – το Πρώτο μου Κανάλι – αγκάλιασε την ιδέα με τόση αγάπη και αφοσίωση που θα ήταν αδύνατον να αποτύχει. Φύσηξε τη θετική της αύρα πάνω στα νερά του Καναλιού της και τα Βιβλία – το ένα μετά το άλλο – έβγαιναν στη θάλασσα ελεύθερα για τον Επόμενο Σταθμό.

Η Δέσποινα – το Δεύτερο Κανάλι μου – ανίδεη αυτής της περιπέτειας, απλά με εμπιστεύτηκε και βρέθηκε να αποχαιρετά βιβλία σε ένα άγνωστο ταξίδι – μαζί και το δικό μου, τη Θάλασσά μου, που τόσες ευθύνες τής έφερε!

Το «σπίτι» αυτό χτίστηκε για να χωρέσει όλα αυτά, όλα όσα είμαι και όλα όσα μοιράζομαι με αυτούς που μιλάμε την ίδια γλώσσα. «Πραγματοποίησα ένα κέφι του επιπέδου μου».


    2.   Τι εύχεσαι και τι προσδοκάς για το μέλλον του μπλογκ σου;

Θέλω μόνο να συνεχίσω να αντλώ χαρά και έμπνευση από αυτόν τον κύκλο των φίλων, απ’ όλα τα μέρη του κόσμου, που εκτιμά και δίνει αξία στον Λόγο, είτε διαβάζοντας είτε συμμετέχοντας ενεργά στο μπλογκ μου.

Και, φυσικά, θα είναι πάντα εδώ οι φίλοι της ψυχής μου – οι παντοτινοί σύντροφοί μου – με τις λέξεις τους μέσα στον χρόνο να συνοδεύουν κάθε μου βήμα, σκέψη και βλέμμα:

o Γκαμπριέλ με τα διάφανα μεσημέρια του...
η Σάρλοτ με την ανεμοδαρμένη της ψυχή... 
ο Ζοζέ που τόσο άργησα να γνωρίσω... 
ο Ίρβιν της ψυχής... 
ο Γουίλιαμ με την αδάμαστη δύναμη της γλώσσας του... 
ο Νίκος με τις άγριες αλήθειες... 
ο Κωνσταντίνος της συγκλονιστικής ποίησης... 
ο Φίοντορ της καρδιάς μου… 
όλοι και όλες είναι εδώ, σ’ αυτό το φανταστικό «σπίτι», να με παρασέρνουν στον μεθυστικό χορό τους που κάνει τη ζωή μαγική – μια ζωή ελεύθερη, όμορφη, ανεπανάληπτη…

  3. Πώς ορίζεις τη δύναμη του διαδικτύου; Υπάρχουν όρια που δεν πρέπει να ξεπερνιούνται;

Το ποίημα «Όσο μπορείς» του Κ.Καβάφη το διάβασα πρόσφατα:

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην τη εξευτελίζεις μες την πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική…»
Τα όρια είναι τα προσωπικά μας ηθικά σύνορα, που καθορίζουν και τον βαθμό σεβασμού της ύπαρξής μας. Το «Σύνδρομο της Δημοσιότητας» είναι σε έξαρση στις μέρες μας και είναι στενά συνυφασμένο με την ανάγκη του ανθρώπου για εξουσία.

Προσωπικά, είμαι απαλλαγμένη από αυτό. Με εκφράζουν απόλυτα τα λόγια του Κωνσταντίνου Τζούμα σε μια πρόσφατη συνέντευξή του:
«Να πάρω εξουσία! Να σε σπρώξω με αγκωνιές για να πάρω τη θέση σου! Ποτέ! Έχω παραμερίσει για να περάσουν οι πιο βιαστικοί και φιλόδοξοι. Εγώ θέλω να είμαι νωχελικός, κάλμα, άνθρωπος της πολυτέλειας και της φιληδονίας.»

  4. Δώσε μονολεκτική απάντηση στις ακόλουθες λέξεις:  Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, Εκπαίδευση, Παιδεία, Ήθος 
Επειδή διανύουμε την πιο ανέμελη εποχή του χρόνου, πες μας τι σημαίνει για σένα η λέξη «Καλοκαίρι».

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα = Ταυτότητα
Εκπαίδευση = Πέρασμα
Παιδεία = Προνόμιο
Ήθος = Άνθρωπος
Καλοκαίρι = Ελευθερία!!!! 

Βασιλική μου, ευχαριστώ για τις απαντήσεις και δέξου ακόμη ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί από την πρώτη στιγμή με δέχτηκες φιλόξενα στον χώρο σου, διάβασες με σεβασμό τις σκέψεις μου και μοιράστηκες απλόχερα τον χορό των δικών μου λέξεων, με τους αναγνώστες σου.

Εύχομαι οι αξιόλογες αναρτήσεις σου να συνεχιστούν για πολλά-πολλά χρόνια καταθέτοντας εμπειρίες, γνώση, μεράκι κι αγάπη γι’ αυτό που κάνεις, πάντα με την ίδια ποιότητα σκέψης, έκφρασης, στάση ζωής και ήθους!

            Χαρούμενα γενέθλια και  καλό καλοκαίρι σε όλους!
Με εκτίμηση, η φίλη και συνάδελφος

Μπραϊνώ Μαθηνού



______________________________________________

SOMEONE IS CELEBRATING…

The day of birth has special gravity! It marks the beginning of our material presence and our yearly natural and spiritual evolution.
On our every anniversary we rejoice, contemplate, think hard, make reviews, set targets…

And today is a day of birth, not of a natural person, but of Vassiliki’s blog!
A blog that I had the pleasure to know from its very first day, modestly and discreetly trying to find a special place on the web. I can say with confidence that through this one year it has gained our appreciation, respect as well as a place in our heart!

Today, apart from my wishes, I will pose to Vassiliki a few indicative questions, which aim at a little tracing of her personality.
Taking, therefore, the role of self-appointed journalist, here we go…

1.      What urged you to start blogging? Did it come about without prior thought?

I’ve been “kneading” with the idea of a personal blog for quite sometime before deciding to actually put it in motion, but, as with many things we have in the making, I needed that little urge in order to sit in front of the computer and build my digital “home”.

Many times, when we swim in unknown waters, we only need to hear the voice of someone we trust in order to send away the insecurity and move forward. That voice belonged to Mrs. Vasiliki Papaioannou (English School Advisor, Magnesia Prefecture), who I thank for her encouragement and support.

There was, also, the Idea of the Free Library that “struck” me at this same time last year, with my Travelling Books waiting eagerly to start their adventure.

Ino – my First Canal – embraced the idea with so much love and devotion making it impossible to fail. She blew her positive aura over the waters of her Canal and the Books – one after the other – came out to sea free for their Next Station.

Despina – my Second Canal – ignorant of this adventure, simply trusted me and found herself waving goodbye to books on an unknown journey – including my own, My Sea, which brought her so much load!

This “house” was built to accommodate all this, everything I am and all I share with those who speak the same “language”. “I have realized a whim of my level.”

2.    What do you wish and expect for the future of your blog?
I only wish to continue to derive joy and inspiration from this circle of friends, from all parts of the world, who appreciate and give value to Word, whether by reading or by actively participating in my blog.

And, of course, my soul-friends will always be here – my eternal companions – with their words continuing to escort my every step, thought and gaze:

Gabriel with his transparent afternoons... 
Charlotte with her wuthering soul... 
José who I took too long to meet... 
Irvin of the psyche...
William with his untamed strength of language... 
Nikos of the wild truths...
Constantine of the astounding poetry... 
Fyodor of my heart… 
all of them in here, in this fictitious "house", carrying me along their intoxicating dance that makes life magical – a life free, beautiful, unparalleled…

3.    How do you define the power of the internet? Are there limits that should not be crossed?
I only recently read Constantine Cavafy’s poem “As much as you can”:

“Even if you cannot make your life the way you want, at least try this as much as you can: do not degrade it in too much contact with the world, in too much activity and talk. 
Do not degrade it by dragging it along, showing it around and exposing it so often to the daily silliness of social relations and parties, until it becomes a pressing foreigner.”

I believe that limits are our personal moral lines, which define the degree of respect we have towards ourselves. The “Publicity Syndrome” is at its peak nowadays and is closely intertwined with man’s need for power.

I am personally free from it. Konstantinos Tzoumas’ words in a recent interview speak my mind exactly:
“To take power! To elbow you aside in order to take your position! Never! I have moved over for the hasty and the ambitious to pass. I want to be indolent, calm, a man of luxury and sensuality.”

4.    Give one-word responses to the following words: Ancient Greek language, Education, Culture, Ethos
Since we are in the most care-free season of the year, tell us what the word “summer” means to you.

Ancient Greek language = Identity
Education = Crossing
Culture = Power
Ethos = Human
Summer = Freedom!!!

My dear Vassiliki, thank you for the responses and, please, accept a great thank you for accepting me in all hospitality in your “home” from the first moment, for reading my thoughts with respect and for open-handedly sharing the dance of my words with your readers.

I wish your notable posts continue for many-many years to come, in which you will testify experiences, knowledge, artistry and love for what you do, always with the same quality of thought, expression, attitude to life and ethos!

Happy birthday and a good summer to all!
Respectfully, your friend and colleague
Braino Mathinou

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Αιώνιοι έρωτες στο ταξίδι του χρόνου - Eternal love affairs in the journey of time


Οι μεγάλοι έρωτες - αυτοί που τόσο όμορφα τραγουδήθηκαν και υμνήθηκαν
από τους μεγάλους λογοτέχνες και ποιητές του κόσμου μας -
δεν έχουν εποχή, δεν γνωρίζουν όρια...

Ο χρόνος υποκλίνεται μπροστά τους
και τους χαρίζει την αθανασία.
Τυχεροί όσοι του είδους μας προικίζονται
με αυτό το πολύτιμο δώρο... 

Η Ελεύθερη Βιβλιοθήκη μου ταξιδεύει έναν τέτοιον έρωτα
μέσα στο ζεστά νερά του Καναλιού 1 - της Ινώς,
με όμορφες λέξεις, γλυκιές εικόνες,
αγαπημένες αναμνήσεις, κομμάτια ζωής υπέροχα...
Ταξίδια σε γνώριμα μονοπάτια,
με αθάνατους ουρανούς...

Η Ινώ γράφει για τη Ντάσταρ και το ταξίδι της στον χρόνο:



Πανδαμάτωρ και πανίσχυρος δεν είναι μόνο ο χρόνος, μα και ο έρωτας!

Τόσο ισχυρός, που μπροστά του υποκλίνονται θεοί και άνθρωποι.

Η Ντάσταρ, η θεά της Τροίας, δανείζεται την ανθρώπινη μορφή και με κινητήρια δύναμη τον έρωτα, ψάχνει απεγνωσμένα ανά τους αιώνες να βρει τους ιερούς πελέκεις, που θα δώσουν πνοή ζωής στον αγαπημένο της και θα τον ενώσουν και πάλι μαζί της.

Η συγγραφέας μέσα στο βιβλίο κατορθώνει να συνταιριάξει αλήθειες, ιστορικά γεγονότα, υπαρκτά πρόσωπα, θεούς, μύθους και να υφάνει αριστοτεχνικά την πλοκή του μυθιστορήματος,  γιατί τα κουβάρια του νήματος που μπήκαν στον αργαλειό είναι ποτισμένα με αρκετή δόση ιστορίας, μυθολογίας και στοιχεία παραμυθιού, ώστε να καλύπτει τις απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού. Ο αναγνώστης στο τέλος  πείθεται από τα γραφόμενα και θα ήταν σχεδόν ιεροσυλία να ψάξει για το σημείο στο οποίο συνορεύει η αλήθεια με τη μυθοπλασία.

Το ταξίδι αρχίζει από την  εποχή του Πριάμου και φτάνει με διαδρομή αιώνων μέχρι τη σημερινή εποχή, συνδέοντας πρόσωπα και γεγονότα με το μακρινό παρελθόν.

Η κυρία Μεϊμαρίδου μπορεί να είναι περήφανη για το τελικό προϊόν. Ενδιαφέρον και ευχάριστο ανάγνωσμα, για τον λόγο αυτό συγχωρούνται κάποια εκφραστικά ατοπήματα, που δίνει  μια διαφορετική οπτική, από αυτή του Ομήρου, στα γεγονότα της τρωικής εποχής.

Κατορθώνει να κεντρίσει την προσοχή και να διαβαστεί μονορούφι, ως γλυκόπιοτο ποτό με έντονη και φίνα γεύση,  γιατί στα συστατικά του κρύβει κάτι από το νέκταρ των θεών. Ίσως στη συνταγή έβαλε το χεράκι της και η  θεά  Ντάσταρ…

Ως επίγευση αφήνει τη γλυκιά ικανοποίηση πως  κοινή είναι η μοίρα θεών και ανθρώπων. Έχοντας αυτή τη γνώση, αυτόματα γινόμαστε πιο ανθεκτικοί στα προβλήματα της καθημερινότητας.

Αν μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα ως οπτασία ένα αγγελικό πρόσωπο με βιολετιά μάτια και έναν χείμαρρο από ξανθά μαλλιά εμφανιστεί από το πουθενά, μην ξαφνιαστείτε… Μάλλον η Ντάσταρ βρίσκεται πάλι ανάμεσά μας…

Μας έδειξε καθαρά πως το παρόν και το μέλλον, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα επαναλαμβανόμενο παρελθόν!
                                                                                                         
  Μπραϊνώ Μαθηνού
         18/7/2016

 Υ.Γ. Το βιβλίο παραμένει στη Σκιάθο και παραδίδεται στη Στέλλα!





Great love affairs - the ones so beautifully sung and glorified
by the great writers and poets of our world -
have no right season, know no limits...

Time bows before them
and gives them immortality.
Lucky are the ones among our species
who are endowed with such a precious gift...

My Free Library is travelling one such love
in the warm waters of Canal 1 - Ino,
with beautiful words, sweet images,
dear memories, pieces of life so woderful...
Journeys on familiar paths,
under immortal skies...


Ino writes about Dastar and her jounrey through time:



Taming-all and almighty is not only time, but also love!

So powerful that before it bow gods and men.

Dastar, the goddess of Troy, takes human form and, with love being her moving force, she desperately seeks through eons the sacred axes, which will give her lover a breath of life and will unite him with her again.

In her book the writer manages to bind together truths, historical facts, real people, gods and myths and masterly weave the plot of the novel, because the balls of yarn put into the loom are saturated with such a great dose of history, mythology and fairytale elements that cover all readers’ demands. Eventually, the reader is convinced by what is written and it would almost be a sacrilege to look for the border between reality and fiction.

The journey begins from Priam’s time and unfolds as far as modern times, connecting people and facts with the distant past.

Mrs. Meimaridi can be proud of the end-product. It is an interesting and pleasant read, that being the reason a few slips of expression are forgiven, giving a different perspective from that of Homer’s to the facts of Troyan time.

She achieves to attract the attention and make it a one-gulp read, just like a sweet drink with intense and fine taste, because in its ingredients there is hidden something of the nectar of the gods. Perhaps in this recipe goddess Dastar put her little finger, too…

As an after-taste, it leaves the sweet satisfaction that the fate of gods and men is common. Knowing that, we automatically become more resilient to the problems of everyday life.

If, on a warm summer day, like a mirage, an angelic person with violet eyes and a crescent of blonde hair appears out of nowhere, don’t be taken aback… It’s probably Dastar hovering once again amongst us…

She has clearly shown us that the present and the future are nothing more than repeated past!

Braino Mathinou
18/7/2016

PS: The book remains in Skiathos and is handed over to Stella!


Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

Τα συστατικά ενός επιτυχημένου καλοκαιριού - The ingredients of a successful summer


Καλοκαίρι στη Ελλάδα σημαίνει απαραιτήτως
θάλασσα, ήλιος και ταξίδια!

Όμως... είναι και μερικά άλλα συστατικά
που κάνουν τα καλοκαίρια μας ιδιαίτερα
και δημιουργούν τόσο όμορφες αναμνήσεις
που δύσκολα σβήνει ο χρόνος...

Summer in Greece necessarily means
sea, sun and travels!

However... there are a few more ingredients 
that make our summers special
and create so beautiful memories
making it hard for time to erase...

source: wikimapia.org

1. Οι παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου!
Αγαπημένος χώρος με μια μαγική ενέργεια...
Δεν θα ξεχάσω το καλοκαίρι του 2003,
σε μια περιπετειώδη πορεία στην Πελοπόννησο
να σταματάμε χωρίς κανέναν προγραμματισμό,
λες και μας μαγνήτιζε το μέρος,
για να συμμετέχουμε σ' αυτή τη μυσταγωγία 
που λέγεται Θέατρο!

1. Theatrical performances in the Epidaurus Ancient Theatre!
A dear place with one magical energy...
I will never forget the summer of 2003,
on an adventurous tour of Peloponnesus,
us stopping over without any prior planning,
as if being magnetised by the place,
in order to take part in this mystagogy
called Drama!


source: actris.net

Τέλος Αυγούστου, σε μια πόλη νωχελική...
7 Σεπτεμβρίου 1987, φοιτητές γεμάτο το στάδιο,
σε μια συναυλία που έμεινε ιστορική,
να γεμίζουν με μελωδίες τον αττικό ουρανό,
έναν ουρανό που μπορούσες, θαρρείς, να πιάσεις...

End of August, in an indolent city...
7 September 1987, the stadium packed with students,
Hatjidakis, Xarchakos, Mouskouri together on stage,
in a concert that went down in history,
filling with melοdies the Attic sky,
a sky, you might think, easy to touch...


3. Διαβάσματα καλοκαιρινά - αγαπημένα BELL!
Διαβάσματα εμμονικά... που επιμένουν κάθε χρόνο
ως ζωντανές υπενθυμίσεις 
μιας γλυκιάς συνέχειας  στον χρόνο,
συνήθειες ανεπηρέαστες από συνθήκες,
άρα ίσως από τις λίγες σταθερές,
αν το καλοσκεφτείς!

Χαρτόδετα βιβλία - paperback αγαπημένα -
βιβλία σε μικρό μέγεθος, "βιβλία τσέπης" 
καθόλου της μιας χρήσης, 
με μαλακό εξώφυλλο,
συνήθως περιπέτειες, θρίλερ, αισθηματικά,
για όλες τις προτιμήσεις...
κι όμως, βιβλία που δύσκολα αποχωρίζεσαι!

Κάθε καλοκαίρι σκαλίζω τα ράφια της βιβλιοθήκης μου
κι εκεί σκάω ένα μεγάλο χαμόγελο
σαν αντικρίσω τα τόσο οικεία εξώφυλλα
που υπόσχονται ώρες αγωνίας και ξεγνοιασιάς.

Γεια σου ξανά, Γουίλμπουρ Σμιθ με τα ωραία σου,
Κεν Φόλετ με την ατελείωτη φαντασία σου,
Άγκαθα Κρίστι αιώνια αγαπημένη μου,
Νταν Μπράουν με τις συνωμοσίες σου...
γεια σας όλοι και όλες!

Καλό καλοκαίρι χωρίς BELL δε γίνεται, σου λέω....


3. Summer readings - beloved BELL books!
Obsessive readings... persisting every year
as living reminders of
some sweet continuation through time,
habits unaffected by circumstance,
therefore constants (some of the few),
if you come to think of it!

Paperback books - dearest paperbacks -
books in small size, "pocket books"
definitely of not one use,
with soft cover,
mostly adventures, thrillers, romance,
for all tastes...
and yet... books hard to part with!

Every summer I find myself poking through
the shelves of my bookcases,
smiling widely on the sight of 
so familiar covers that promise 
suspense and carelessness.

Hello there again, Wilbur Smith
with your amazing twists,
Ken Follett with your wild imagination,
Mrs. Agatha Christie - my eternal darling,
Dan Brown with your conspiracies...
hello to all of you!

There is no good summer without BELL, I am telling you...