Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

eTwinning: Οι Παροιμίες της Ευρώπης λένε αντίο! - Proverbs in Europe say goodbye!


Οι μαθητές/τριες της Δ2 τάξης του σχολείου μας αποχαιρέτησαν 
με μια τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε
την Τρίτη 17 Μαΐου, όπου συναντήσαμε τους συνεργάτες μας
από την πόλη Ριπαλιμοσάνι της Ιταλίας και 
από το 4ο Δημοτικό σχολείο Βόλου.  


Είχαμε ετοιμάσει ένα Ιταλικό τραγούδι ("Farfalina") για αυτούς
και είπαμε μερικά λόγια για το σχολείο μας στα Ιταλικά!


Οι μαθητές/τριες της Ιταλίας μίλησαν για το σχολείο τους και την πόλη τους
και ετοίμασαν ευχές στα Ελληνικά!


Μια σύντομη περιγραφή των δραστηριοτήτων μας:

- Κάθε σχολείο ετοίμασε ένα λογότυπο για το έργο μας 
και συμμετείχε σε ψηφοφορία για το πιο αντιπροσωπευτικό.

- Παρουσίαση του τόπου και του σχολείου μας.

- Επιλογή παροιμιών με ξεχωριστό θέμα κάθε μήνα, 
δραματοποίηση και οπτικοποίηση των παροιμιών.

- Συναντήσεις με τους συνεργάτες μας μέσω τηλεδιασκέψεων,
κατά τη διάρκεια των οποίων επικοινωνήσαμε 
και παίξαμε παιχνίδια με τις παροιμίες.

- Εκπαιδευτικοί και μαθητές αξιολογήσαμε το έργο μας,
απαντώντας σε ερωτηματολόγια αποτίμησης 
των δραστηριοτήτων και του τελικού μας προϊόντος.


- Το έργο μας αποτυπώθηκε σε 5 ψηφιακά τεύχη ενός ebook,
στα οποία περιλαμβάνονται όλες οι παροιμίες που επεξεργαστήκαμε
μαζί με εικονογραφήσεις τους από τα παιδιά.

Εδώ σας παρουσιάζουμε ένα από τα ψηφιακά μας τεύχη:
Τεύχος Νοεμβρίου: Παροιμίες για τον Καιρό και τις Εποχές


The pupils of D2 class of our school said goodbye 
to the project "Proverbs in Europe"
through a video-conference which took place
on Tuesday 17 May, when we met our partners
from Ripalimosani, Italy and
the 4th Primary of Volos, Greece.


We had prepared an Italian song for them ("Farfalina")
and said a few words about our school in Italian!


The pupils from Italy talked to us about their area
and prepared wishes in Greek!


A short description of our work:

- Each school created a logo for the project
and participated in a poll for the most popular.

- Presentation of our area and school.

- Selection of proverbs under a different theme each month,
dramatization and visualization of these proverbs.

- Live metings with our partners through video-conferences,
during which we communicated and played games 
with the proverbs.

- Teachers and pupils evaluated our project,
by taking part in evaluation surveys
concerning our activities and the end-product.

- Our work was documented on 5 digital issues of an e-book,
in which all the proverbs we worked on are gathered, 
illustrated by pictures and drawings made by the pupils.

Here, we present one of our digital issues:
November Issue - Proverbs on Weather and Seasons.


Προσωπικά, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους μαθητές και τις μαθήτριες
της Δ2 τάξης για την υπέροχη δουλειά τους στο έργο μας
και, φυσικά, στη δασκάλα τους, Μπραϊνώ Μαθηνού,
για τις ιδέες της, τον ενθουσιασμό της
και τη στήριξή της σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος. [Β.Π.]

I personally have to thank the pupils of D2 class 
for their wonderful work in our project
and, of course, their teacher, Braino Mathinou,
for her ideas, her enthusiasm
and her support throughout this project. [V.P.]

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Η Ελεύθερη Βιβλιοθήκη μου και η Φιλία - My Free Library and Friendship


Η Δέσποινα (το δεύτερο Κανάλι μου σε αυτή την περιπέτεια 
που ονόμασα Ελεύθερη Βιβλιοθήκη) γράφει, όπως πάντα, πολύ δυνατά... και, όταν οι λέξεις της αρχίζουν τον τρελό χορό τους, 
τότε οι εικόνες κατακλύζουν το μυαλό τόσο όμορφα...
Τα Βιβλία Που Ταξιδεύουν βρίσκουν σιγά-σιγά τον ρυθμό τους,
απομακρύνονται από την ασφάλεια των ραφιών και
αναπνέουν τον λυτρωτικό αέρα της ελευθερίας... 

Despina (my second Canal in this adventure I called the Free Library
is writing, as always, very strongly... and, 
when her words begin their crazy dance,
then images flood the mind so beautifully...
The Travelling Books are slowly finding their pace,
distancing themselves from the safety of the shelves and
breathing the liberating air of freedom...



ΒΟΛΟΣ 20/05/2016

Δυο φορές διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο – ήθελα να βεβαιωθώ πως αντιλήφθηκα το δυνατόν περισσότερο απ’ όλα όσα έγραψε η συγγραφέας…
κ όταν ήρθε η ώρα να το σχολιάσω με την σειρά μου, πριν δοθεί στην επόμενη φίλη κ συνάδελφο, την Φωτεινή, στην Αθήνα, δυσκολεύτηκα πολύ… έγραψα, έσβησα, απλώθηκα στο χαρτί ξεδιπλώνοντας εμπειρίες κ προσδοκίες κ δεν μπορούσα να βάλω τελεία - σαν ημερολόγιο, σαν άσκηση ψυχοθεραπείας, σαν μέχρι τώρα απολογισμός, νοσταλγία κ δίδαγμα, συμπληρωματικά και παραπληρωματικά… ενότητα των Μαθημάτων Ζωής η Φιλία…
μετά θέλησα να διαβάσω για την Αμάντα Μιχαλοπούλου κ, στο τέλος, αντί των πολυσέλιδων δικών μου σημειώσεων, επέλεξα να αναδημοσιεύσω μια συνέντευξή της αναφορικά με το συγκεκριμένο βιβλίο, ως επεξήγηση κ εξομολόγηση…
Ευχαριστώ, φίλη Βασιλική!
Δέσποινα
«Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη»

Η Αμάντα Μιχαλοπούλου μιλά στο LIFO.gr για το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, αλλά και τις δολοπλοκίες και δολοφονικές σκέψεις που ενέχει η φιλία:

Ακόμη και σήμερα οι άνθρωποι γελάνε με τον τίτλο του μυθιστορήματος "Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη" και ρωτάνε: "Την σκότωσες πράγματι;"
Συνέβη και τώρα στην Αμερική που το βιβλίο κυκλοφόρησε μια δεκαετία και βάλε μετά την πρώτη κυκλοφορία του.

Νομίζω ότι δεν το βρίσκουν ακριβώς αστείο, νομίζω ότι νιώθουν βαθιά αμηχανία επειδή κάποιος δηλώνει ανοιχτά ότι η φιλία ενέχει δολοπλοκίες και δολοφονικές σκέψεις. Κι ότι οι μεγάλες φιλίες είναι δεξαμενές αντιφατικών συναισθημάτων, συχνά και επιθετικών. Προσωπικά δεν ξέρω φιλική σχέση, βαθιά, αληθινή, ζεστή φιλία που να μην έχει περάσει από χίλια κύματα. Διαλέγουμε τους φίλους μας επειδή έχουν κάτι που δεν έχουμε εμείς. Συχνά διαλέγουμε φίλους που είναι παραπληρωματικοί μ' εμάς, όπως συμβαίνει και στα ζευγάρια.
Ο δυνατός που σέρνει από τη μύτη έναν αδύναμο.
Ο φιλόδοξος που ησυχάζει πλάι σ' έναν αυτάρκη άνθρωπο.
Ο εξωστρεφής που διάλεξε τον μονήρη.

Στη λογοτεχνία μάς ενδιαφέρουν οι δύσκολες σχέσεις.
Στη ζωή ονειρευόμαστε μια αληθινή φιλία. Από τα παιδικά μας χρόνια η φιλία είναι ο πρώτος κοινωνικός καθρέφτης στον οποίο αναγκαζόμαστε να κοιταχτούμε. Θυμάμαι πόσο με μελαγχολούσε παλιότερα το θέαμα ενός αδύνατου, όμορφου κοριτσιού που συνοδεύεται από μια παχουλή φίλη με χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Σήμερα δε νιώθω έτσι.
Πιστεύω ότι ο καθένας διαλέγει το φίλο του γι αυτό που δεν έχει, που δεν είναι. Από παιδί επίσης ως και σήμερα θυμάμαι φίλους με μικρό φυτίλι, όπως τους λέω. Αγαπιόμαστε με μεγάλο ενθουσιασμό, λαμπαδιάζουμε και μετά την έκρηξη, τίποτα δε μένει. Όποτε συμβαίνει αυτό, το ξέρω από την αρχή βαθιά στο στομάχι μου. Αλλά όπως με τα καταστροφικά ειδύλλια, έτσι και με τις καταστροφικές σχέσεις: δεν ακούς την εσωτερική φωνή σου, επειδή θέλεις να ζήσεις τη σχέση, επειδή η σχέση θα σου μάθει κάτι.

Κάπως έτσι γεννήθηκε κι αυτό το μυθιστόρημα που σε πρώτη φάση ήταν ένα ανθολόγιο επώδυνων φιλικών σχέσεων. Αλλά και στην πιο οδυνηρή συνθήκη αν προσθέσεις χιούμορ συμβαίνει μια παράξενη, μαγική μεταστροφή.

Σήμερα, ξαναδιαβάζοντας το μυθιστόρημα για να ελέγξω τη μετάφραση στα αγγλικά βρέθηκα σε παράξενη θέση. Συνειδητοποίησα ότι η "χάρτα" της φιλίας έχει αλλάξει μέσα μου και ότι η ανάγκη επιβολής και εξουσίας έχει καταλαγιάσει.
Στη λογοτεχνία μας ενδιαφέρουν οι δύσκολες σχέσεις.
Στη ζωή ονειρευόμαστε μια αληθινή φιλία.

Αληθινές φιλίες είναι αυτές όπου ο άλλος δεν σε κρίνει και δεν προσπαθεί να σε αλλάξει. Έχω την ευλογία να έχω μια τέτοια φίλη. Ξέρει τα πάντα για μένα αλλά δεν τα χρησιμοποιεί ποτέ για να με πληγώσει. Ξέρει να σιωπά όταν χρειάζεται, ξέρει να χαίρεται με τη χαρά μου και να με συνετίζει χωρίς να γίνεται διδακτική. Καταλαβαίνει από τη χροιά της φωνής μου πώς νιώθω.
Έχω κι άλλες φίλες υπέροχες, διαφορετικές τη μία από την άλλη, σαν σπάνια λουλούδια. Στάθηκαν δίπλα μου σε δύσκολες στιγμές με όσο χρόνο και όση αγάπη μπορούσαν να διαθέσουν. Νομίζω ότι όποιος το αξιωθεί αυτό στη ζωή είναι ευτυχισμένος άνθρωπος.

1.6.2015 | 11:00 Πηγή: www.lifo.gr



VOLOS 20/05/2016

I read this specific book twice – wanting to make sure that I had perceived the most of what the author had written…
and when it was my time and turn to comment on it, before handing it on to the next friend and colleague, Fotini, in Athens, I had a really hard time… I wrote, I erased, I spread on the paper unfolding experiences and expectations and being unable to put a full-stop – like in a diary, like a psychotherapy exercise, like an up-to-present review, nostalgia and lesson, complementary and supplementary… a unit of Life Teachings is Friendship…
then I wanted to read about Amanda Michalopoulou and, eventually, in place of my own multi-paged notes, I chose to share one of her interviews concerning this specific book, as an explanation and as a confession…
Thanks, friend Vassiliki!
Despina

“Why I killed my best friend”

Amanda Michalopoulou is talking to LIFO.gr about her book which was recently in circulation in the USA, as well as the machinations and murderous thoughts entailed in friendship:

Even today people laugh at the title of my novel “Why I killed my best friend” and ask: “Did you really kill her?” The same thing happened in America, after more than a decade that the book’s first circulation.
I believe they don’t actually find it funny, I think they feel deeply embarrassed because someone openly states that friendship entails intrigues and murderous thoughts. And the fact that great friendships are tanks of contradictory emotions, frequently offensive ones. I personally do not know of a friendly relationship, of a deep, true, warm friendship that has not gone through all odds. We pick our friends because they have something we don’t. We often choose friends who are supplementary to us, as it happens with couples.
The strong one leads the weak one by the nose.
The ambitious one relaxes beside a self-sufficient one.
The extrovert chooses a loner.

In literature we care about difficult relationships. In life we dream about a real friendship. From our childhood, friendship is the first social mirror we are forced to look in. I remember how much I used to become sad by the sight of a thin, pretty girl accompanied by a chubby friend with low self-confidence.

I don’t feel like this now. I believe we pick our friends for what we ourselves do not have or are not. As a child I still recall friends with a short fuse, as I call them. We love each other with great enthusiasm, we flare up and, after the explosion, nothing remains. Whenever this happens, I know it from the start in my gut. But like catastrophic affairs, in catastrophic relationships we refuse to hear out internal voice, because we want to live the relationship, because this relationship will teach you something.

This was the case of this novel, which in its first phase was an anthology of painful friendships. However, even in the most painful circumstance, if you add humour, a strange, magical transformation occurs.
Today, reading the novel again in order to check its translation in English, I found myself in a bizarre situation. I realized that the “chart” of friendship inside me had changed and that the need for and imposition and authority had subsided. In literature we care about difficult relationships. In life we dream about a real friendship.

Real friendships are those when the other does not judge you and does not try to change you. I am blessed to have such a friend. She knows everything about me but never uses it to hurt me. She knows when to keep quiet, she is happy with my joy and helps me see reason without being instructive. She understands how I feel from the tone of my voice.
I have other friends, too, all wonderful and different form each other, like rare flowers. They have stood by me in rough times with all the time and love they could afford. I think that whoever succeeds this in life is a happy person.

1.6.2015 | 11:00 Source: www.lifo.gr


Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

eTwinning: Το Βιβλίο Που Ταξιδεύει - The Travelling Book


που πραγματοποιήσαμε φέτος με τα δύο τμήματα 
της ΣΤ' τάξης του σχολείου μας,
έφτασε στο τέλος του.

Κατά τη διάρκειά του, ασχοληθήκαμε με διάφορες δραστηριότητες:

- γράψαμε και εικονογραφήσαμε 4 διαφορετικές ιστορίες,
οι οποίες ταξίδεψαν με το ταχυδρομείο αλλά και ψηφιακά
στην Ευρώπη και εμπλουτίστηκαν με τις ιδέες
των μαθητών/τριών που συμμετείχαν.


- Φτιάξαμε ήρωες που αποδέχονται τη διαφορετικότητα 
και τα άτομα με ειδικές ανάγκες,
κάνοντάς τους πρωταγωνιστές των ιστοριών μας.

- Συναντήσαμε τους συνεργάτες μας ζωντανά
σε βιντεοδιασκέψεις, όπου τραγουδήσαμε, διαβάσαμε 
και παρουσιάσαμε την εργασία μας.


- Αποδώσαμε θεατρικά μια διάσημη σκηνή 
από το θεατρικό έργο

- Απαγγείλαμε ποίηση σε 2 γλώσσες και
την οπτικοποιήσαμε με εικόνες και ζωγραφιές.

- Ακούσαμε, δημιουργήσαμε, μιλήσαμε και γράψαμε 
στα Αγγλικά, χρησιμοποιώντας την ξένη γλώσσα 
ως μέσον επικοινωνίας
με τα ξένα σχολεία.

 - Εκπαιδευτικοί και μαθητές/τριες αξιολογήσαμε το έργο μας,
απαντώντας σε αντίστοιχα ερωτηματολόγια και 
κάνοντας την αποτίμηση της διαδικασίας 
και των τελικών προϊόντων μας.


- Μα, πάνω απ' όλα, δώσαμε σημασία στο βιβλίο
και στον χώρο της σχολικής βιβλιοθήκης,
χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας!

Σας παρουσιάζουμε μία από τις 4 ιστορίες που γράψαμε,
η οποία ξεκίνησε από την Ισπανία
και ταξίδεψε στην Ελλάδα και την Πολωνία
μέχρι να ολοκληρωθεί.
Η ιστορία του Μιγκέλ παρουσιάζεται
σε 4 γλώσσες: Αγγλικά, Ισπανικά, Ελληνικά και Πολωνικά.


Ευχαριστούμε όλους τους συνεργάτες μας σ' αυτό το έργο
και ευχόμαστε ένα καλό καλοκαίρι!


Η Ομάδα Βιβλιοθήκης του
1ου Δημοτικού Σχολείου Σκιάθου

eTwinning 2015-16

Ο Μιγκέλ ταξιδεύει στην Ευρώπη  
Miguel travels around Europe


which we realised this year with both classes
of the 6th Grade of our school,
has come to an end.

During the project, we were involved in various activities:

- We wrote and illustrated 4 different stories,
which travelled around Europe by mail and digitally 
in order to be enriched with the ideas of
all pupils who participated in them.

- We invented characters who accepted 
putting them in the centre of our stories.

- We met with our partners live via video-conferences,
during which we sang, read and presented our work.

- We performed a famous scene from 

- We recited poetry in two languages (English and Greek)
and visualised it through images and drawings.

- Both teachers and pupils evaluated our work
by answering relevant questionnaires,
thus assessing our work procedures 
as well as our final products.

- We listened to, created, spoke and wrote in English,
using the foreign language as a means
of communication with the foreign schools.

- But, above all, we paid attention to the book
and the area of the school library,
using our imagination!

We present to you one one of the 4 stories we wrote,
which started its journey from Spain
and then travelled to Greece and Poland
in order to be completed.
Miguel's Adventure is presented in 4 languages:
English, Spanish, Greek and Polish!

We thank all our partners in this project and wish them all
a Happy Summer!

The Library Team of  the 1st Primary School of Skiathos.

eTwinning 2015-16

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Περί παιδείας και γλώσσας - About education and language


Πριν κάποια χρόνια, όταν η ανιψιά μου πήγαινε ακόμα στο γυμνάσιο και αγανακτισμένη με ρώτησε "Τι τα θέλουμε τώρα τα Αρχαία; Τα μισώ!!", η απόκριση βγήκε από μέσα μου αυθόρμητα, χωρίς καμία σκέψη, σαν να ήταν πάντα εκεί: "Επειδή είναι μια μαγική γλώσσα! Όποιος τη μαθαίνει, γίνεται εξυπνότερος και, αργότερα στη ζωή του, σπουδαιότερος."
Η μικρή με κοίταξε τότε με καχυποψία, αλλά στα μάτια της είδα την αλλαγή. Φυσικά, το σχολείο φρόντιζε κάθε μέρα να διαψεύδει με τις πρακτικές του αυτή την αλήθεια!

Όταν το είδος μας σηκώθηκε στα δυο του πόδια, έκανε το πρώτο βήμα που το ξεχώρισε από τα άλλα πλάσματα, όμως η εξέλιξή μας επιτεύχθηκε μέσω της ομιλίας, της γλώσσας που επέτρεψε στον εγκέφαλο να αναπτύξει νέα δίκτυα που σχετίζονται με τη λογική, την αντίληψη, την ευφυΐα και, εν τέλει, τη συνείδηση.


Η γλώσσα των πατέρων μας, η Αρχαία Ελληνική, δεν είναι μια νεκρή γλώσσα - κάθε άλλο! Όσο κι αν η εποχή μας δεν της αφήνει χώρο, όσο κι αν πλήττεται από δήθεν νεωτεριστικές και καινοτόμες πρακτικές, όσο κι αν δίνεται αγώνας να τη μισήσουν οι μαθητές, αυτή συνεχίζει να αναπνέει και να φέρει περήφανα τα μεγάλα της μηνύματα για τον κόσμο και τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος.

Πώς μπορεί να υπάρξει μορφωμένος άνθρωπος χωρίς τη γνώση της γλώσσας του ως ενιαίου συνόλου; Πώς να ανοίξει το μυαλό και να χαράξει νέα μονοπάτια όταν του στερούν την ομορφιά και τον πλούτο αυτής της μοναδικής γλώσσας;


Η γλώσσα δεν είναι απλά λέξεις βαλμένες στη σωστή σειρά. Είναι, πάνω απ'όλα, φορέας πολιτισμού.
Η κατακερματισμένη παιδεία των καιρών μας δεν μπορεί παρά να δημιουργεί κατακερματισμένη γλώσσα και, κατά συνέπεια, ανάλογες προσωπικότητες. Η μαγεία της Αρχαίας Ελληνικής είναι ακόμα ενεργή - για αρχή, αρκεί να διαβάσεις φωναχτά δυο σειρές...



A few years ago, when my niece was still going to high school and indignantly asked me "Why do we have to learn Ancient Greek? I hate it!!", the response came so spontaneously from within me, without any thought, as if it had been there all along: "Because it is a magical language! Whoever learns it becomes smarter and, later in life, more important."
The girl looked at me with suspicion, but in her eyes I saw the change. Of course, the school made sure of disproving with its daily practices this very truth! 

When our species stood on its two feet, it made the first step to distinguish from other creatures, but our evolution was achieved through speech, through the language, which allowed the brain to develop new networks relating to reason, perception, intelligence and, eventually, conscience.


The language of our ancestors, the Ancient Greek, is not a dead language - quite the opposite! No matter how little space our era leaves for it, no matter how hard it is stricken by modernistic and innovative practices, no matter how much struggle is given so that the pupils come to hate it, it still breathes and proudly carries its great messages for the world and the power of human spirit.

How can one be educated without knowledge of one's language as a compact whole? How can the mind open up and trace new paths when one is deprived of the beauty and wealth of this unique language?


Language is not just words put in the right order. Above all, it is a bearer of culture. The fragmented education of our times cannot but create a fragmented lagnuage and, as a consequence, fragmented personalities. The magic of Ancient Greek is still active - for starters, it is enough just to read out loud a couple of lines...

Κυριακή, 1 Μαΐου 2016

Πρωτομαγιά - 1st of May


 

Το στεφάνι με τα τριαντάφυλλα καλωσορίζει τον Μάιο, 
όπως κάθε χρόνο, στην πρόσοψη του σπιτιού μας.
Κατασκευή της μαμάς Γιούλας
που επιμένει να τηρεί το έθιμο
κόντρα στην αγριότητα και την ασχήμια των καιρών μας.

Με έναν τρόπο ανεξήγητο, κοιτώντας το αναγνωρίζω τον θρίαμβο
της αρμονίας στον κόσμο, που φέρνει μαζί του το μυστικό της ζωής -
- κοσμική ισορροπία και συμμετρία.

Ένα στεφάνι ρόδα και ένα ακάνθινο στεφάνι 
ίσως είναι ο κόσμος όλος!


The wreath of roses welcomes May, 
like every year, on the front wall of our house.
A creation of mom Gioula
who instists on maintaining the custom
against the brutality and violence of our times.

In an inexplicable way, gazing at it I recognize the triumph 
of harmony in the world, 
which brings along the secret of life - 
- cosmic balance and symmetry.

A wreath of roses and a crown of thorns
could be the whole world!