Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Η Ιστορία του Βιβλίου που Ταξιδεύει (Μέρος Α) - The Story of the Travelling Book (Part A)

Η ιδέα με χτύπησε όπως ακριβώς χτυπάνε οι ιδέες - απροειδοποίητα και μοιραία - καθώς πάλευα να βάλω σε μια τάξη τετράδια, λεξικά, φακέλους και βιβλία, που συσσωρεύονταν με τα χρόνια πάνω σε ράφια, τα οποία στενάζουν από το βάρος και - ναι, ας το ομολογήσουμε - από την ανίκητη σκόνη.

Λυπήθηκα για τη μοίρα τους και ο εγωισμός μου υποχώρησε κάτω από το βάρος της συνειδητοποίησης ότι σ' αυτές τις σελίδες ζούσαν οι φίλοι μου και οι ιστορίες τους, εγκλωβισμένοι στον προσωπικό μου παράδεισο. Κάτι έπρεπε να κάνω για να διορθωθεί αυτό και μάλιστα γρήγορα.

Η προφανής λύση της δωρεάς σε μια απομακρυσμένη, φτωχή δημοτική βιβλιοθήκη πρόβαλλε ως η πλέον κατάλληλη για τη σκονισμένη και κιτρινισμένη μοίρα των αγαπημένων μου, όμως... θα τα δανείζονταν οι άνθρωποι εκεί ή θα συνέχιζαν να κιτρινίζουν και να σκονίζονται σε ένα άλλο περιβάλλον; Μερικά από αυτά δεν τα λες και εύκολα αναγνώσματα.

Και τότε, μέσα στη χόβολη του καμπίσιου καλοκαιριού, αναμένοντας το λυτρωτικό βοριαδάκι από το βουνό, με βρήκε η ιδέα του Βιβλίου που Ταξιδεύει.

Συνεχίζεται...

Library of St. Florian Monastery in Austria
Source:https://twitter.com/europeshistory


The idea hit me in the same way all ideas strike - unannounced and fatal - while I was struggling to put some sort of order to notebooks, dictionaries, files and books which were being accummulated over the years on shelves that sighed under the burden and - yes, let's confess it - the invincible dust.

I felt sorry for their fate and my egoism retreated under the burden of the realisation that inside those pages lived my friends amd their stories, trapped in my own personal paradise. I had to do something to fix this and soon.

The obvious solution of donating them to a remote, poor community library appeared as the most appropriate one for the dusted and yellowed destiny of my beloved ones, yet... would people borrow them there or would they continue to yellow and collect dust in a different environment? Some of them are not what they call easy readings.

And then, in the furnace of the summer on the plains, awaiting the redeeming north wind from the mountain, the idea of the Travelling Book came my way.

To be continued...


2 σχόλια:

  1. Καλώς σε βρήκα μέσω της αγαπημένης Ινώς! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς να ορίσεις, Άιρις! Οι φίλοι της Ινώς είναι και δικοί μου φίλοι. Είναι σαν να σε ξέρω...

      Διαγραφή